23 novembre 2008
CUATRO ESQUINITAS TIENE MI CAMA
Cuatro esquinitas tiene mi cama. A miña muller ocupa unha delas porque está durmindo desa banda. Na outra esquina da cabeceira hai un bispo sentado, viste o seu hábito purpurado. Non me permite deitarme, malia rogarllo eu desesperado polo sono, pero pretende convencerme das súas ideas sociais e políticas e non me fará sitio ata que non lle dea a razón.
21 novembre 2008
A VELOZ CADEIRA NEGRA
Agarro con máis forza o respaldo da cadeira de rodas negra na que sento para escribir. Por algunha extraña razón onírica levo o peito contra o respaldo e levo detrás á miña muller e os dous pícaros. Os catro baixamos por unha estrada de monte (recoñezo unha paisaxe de Folgosa) avanzando tras da cadeira sen que eu acerte a saber como dá termado de nós. A carreira debe acadar os cen quilómetros e eu sinto pánico de nos esmagar contra unha curva que hai na valiña cara á que nos diriximos. A piques de chegar á curva, dou freado o vehículo mortal. O soño fálame de literatura coma fonte para termar da familia.